ที่ใด มีแม่ ที่นั่นแหละ คือ บ้าน

ที่ใด มีแม่ ที่นั่นแหละ คือ บ้าน

1 ตอนหัดเดินกลัวหกล้มบาดเ จ็ บ คอยปกป้องกันไฟระวังน้ำให้ เป็นห่วงคอยระวังทุกเสี้ยววินาที ทุกก้าวต้องจูงมือเดิน ตอนนี้ 3 ขวบเริ่มเดินพูดได้ เรียนรู้การพูด พ่อแม่สุขใจ

2 หากลูกป่ ว ยก็พาไปหาหมอ เต็มใจดูแลลูกแบกรับไข้แทน ไหว้พระขอพรให้ไร้โ ร คภั ย จุดธูปภาวนาเพื่อให้อาการลูกดีขึ้น เช่นนั้นพ่อแม่ถึงจะยิ้มได้

3 ทนทุ กข์อุ้มท้องตลอด 9 เดือน กับความใจกว้างในทุกรุ่งอรุณ ร่างกายไร้ร่องรอยบอบช้ำ กินอยู่ก็ถามพ่อแม่ทุกคืนย ากจะหลับตา แม่นอนที่เปียกให้ลูกหลับที่แห้ง

4 ทั้งใจพ่อแม่อยู่ที่ลูก กังวลใจถึงขั้นล้มป่ ว ยผมทั้งหัวหงอกไปหมด ใบหน้าก็เหี่ยวย่นเปลี่ยนรูป ทุกครั้งที่กลับมาก็เจอใบหน้ายิ้มแย้มของพ่อแม่ เมื่อมีทุ กข์พ่อแม่ก็ทำอาหารให้กิน

5 ความจริงใจของบุพการีลึกยิ่งกว่ามหาสมุทร เพื่อลูกยอมเสียเงินได้ นอนดึกตื่นเช้าเพื่อหาเงิน แต่ตนเองไม่กล้าใช้เงินเพื่อไม่ให้ลูกต่างจากคนอื่น เปลี่ยนขี้เถ้าเป็นทองคำ

6 เมื่อลูกต้องจากบ้าน พ่อแม่ห่วงหา ความหวังทุกอย่างอยู่ที่ลูก ขอพรก็คิดถึงห่วงหา เพื่อให้ลูกปลอดภั ย เมื่ออยู่ต่างบ้านหากข่าวห่างห า ย ก็จะกังวลร้อยแปดนอนไม่หลับทั้งคืน

7 อายุ 4-5 ขวบส่งเล่าเรียน เพื่อให้ลูกได้เป็นนักปราชญ์ ตั้งแต่หัวจรดเท้าเตรียมให้พร้อม เสื้อผ้าทุกฤดูก็มิข าด พ่อตีสั่งสอนลูกแม่ป วดใจแทน ปาดน้ำตาไม่หวาดไม่ไหว

8 แต่งงานมีครอบครัวการงาน แต่พ่อแม่ก็ยังไม่ห า ยเป็นห่วง ต่อให้ทุ กข์ร้อยหมื่นก็จะทน พระคุณของพ่อแม่มีนับไม่ถ้วน หากลูกเกิดมาไม่มีใครดูแล จะมีวันนี้ได้หรือ?

9 ไม่ว่าลูกชายหญิงก็เลี้ยงดูเท่ากัน ย่าง 18-19 ก็ดูฤกษ์ดีแต่งงาน จุดธูปขอดวงวิญญาณคุ้มครอง เสียเหงื่อมากมายท่วมตัว เสียเงินทองที่นับไม่ถ้วน เพื่อชดใช้หนี้ให้ลูก

10 เมื่อย ามพ่อแม่แก่เฒ่าโ ร คถามหา อย ากหาหมอรับย าใครจะช่วยจ่าย พ่อแม่จะอยู่ได้อีกกี่ปี วันพร้อมหน้าพร้อมตาจะมีอีกกี่วัน เมื่อพ่อแม่อายุร้อยปีก็ต้องหลับตา ไร้เงาลูกๆ เคียงข้างอีกต่อไป

ต้นไม้รักความเงียบ แต่ลมหาได้หยุดไม่ ถึงคราวลูกเลี้ยงดู แต่พ่อแม่ก็รอไม่ไหวแล้ว ในโลกใบนี้สิ่งที่ไม่อาจรอได้ที่สุดก็คือ “ความกตัญญูพ่อแม่” อย่าเสียใจกับสิ่งที่คุณเพิ่งสูญเสียไป อย่าไปหวงแหนเอาตอนที่ไม่มีแล้ว

ขอบคุณที่มา อ่านสนุก